Između svetova

Ozarena noć – Arnold Šenberg (1874–1954)

Verklärte Nacht – Arnold Schoenberg (1874–1954)
Melodije prihvatanja, klavirski trio – Jug Marković (1987–) *svetska premijera

Piano Trio, Acceptance Tunes – Jug Marković (1987–) *World Premiere
Priča o vojniku - Svita – Igor Stravinski (1882–1971)

L'Histoire du solda - Suite – Igor Stravinsky (1882–1971)
- Marche du Soldat – Marš vojnika
- Le Violon du Soldat – Vojnikova violina
- Petit Concert – Mali koncert
- Tango – Valse – Ragtime – Tri plesa (tango, valcer, ragtime)
- Danse du Diable – Đavolov ples

Idejni koncept: Tijana Milošević
Režija: Nikola Zavišić
Kreativna produkcija svetla: Sanjin Ćorović (Kreativni tehnički producent)
Video dizajn: Filip Mikić (video dizajner)
Muzičari: Tijana Milošević (violina)

Mirjana Nešković (violina)

Boris Brezovac (viola)

Nevena Kostić (viola)

Nemanja Stanković (violončelo)

Srđan Sretenović (violončelo)

Ognjen Popović (klarinet)

Dejan Sinadinović (klavir)
Plesački par (podložno izmeni): Tamara Pjević i Jakša Filipovac
Glumački par: Vukašin Ranđelović i Una Đelošević
Kostimografija: Petra Fotez
Šminka: Marija Stošić

O projektu

Između svetova

Autorski projekat violinistkinje Tijane Milošević predstavlja multimedijalni koncert, koji se zasniva na spoju različitih umetničkih disciplina: muzike, savremenog teatra, pokreta i scenske naracije. U osnovi projekta nalaze se dela dva izuzetno važna kompozitora u istoriji muzike 20. veka — Arnolda Šenberga i Igora Stravinskog, umetnika čije su poetike, iako istorijski bliske, estetski gotovo suprotstavljene. Njihova muzika u ovom programu ne funkcioniše samo kao koncertni repertoar, već kao dramaturški materijal iz kojeg se razvija jedinstveno scensko iskustvo. Program okuplja dva antologijska dela kamerne muzike: „Ozarenu noć“ Šenberga za gudački sekstet i „Priču o vojniku“ Stravinskog, za violinu, klarinet i klavir. Između ova dva sveta uspostavlja se savremeni umetnički most kroz novu originalnu kompoziciju Juga Markovića, napisanu specijalno za ovaj projekat, za sastav: violina, violončelo, klarinet i klavir. Na taj način, koncert dobija dodatni sloj savremenog autorskog promišljanja i postaje prostor dijaloga između epoha, estetika i unutrašnjih svetova. Posebna vrednost projekta ogleda se u njegovoj multidisciplinarnoj formi, u kojoj je muzika proširena kroz elemente savremenog teatra, pokreta, svetla i scenskog izraza; čime se koncert transformiše u celovito umetničko iskustvo. Kroz pažljivo osmišljenu režijsku i dramaturšku strukturu, ova celovečernja izvedba prevazilazi granice klasičnog koncertnog izvođenja i otvara prostor za savremeno, interdisciplinarno i intenzivno umetničko iskustvo.

O delu

Ozarena noć

Arnold Šenberg (1874–1954)

Ozarena noć jedna je od poznatijih ranijih kompozicija Arnolda Šenberga, nastala 1899. godine, a premijerno je izvedeno u Beču 1902. godine. Delo je najpre napisano za gudački sekstet, a potom je prerađeno za gudački orkestar. Kompozicija je inspirisana istoimenom pesmom Riharda Demela (Richarda Dehmela), koja opisuje intiman dijalog između muškarca i žene u noći obasjanoj mesečinom. Šenberg je u ovoj stvaralačkoj fazi bio pod snažnim uticajem Bramsa (Johannes Brahms) i Vagnera (Richard Wagner). U delu dominira hromatika i izražajna harmonija, što je kompozitoru donelo niz nepovoljnih kritika, jer je prevazišao granice (tada) tradicionalne tonalnosti, te se Ozarena noć često se smatra prekretnicom ne samo u Šenbergovom opusu, već i u širim tokovima zapadno-evropske muzike, nagoveštavajući naredne stvaralačke kompozitorove faze, u kojima je pisao atonalna i dodekafonska dela.

Reč kompozitora

Melodije prihvatanja

Jug Marković (1987–)

„Klavirski trio Melodije Prihvatanja, napisan u tri stava, nastao je iz zadatka koji mi je postavila Tijana Milošević: da se u sopstvenoj muzici osvrnem na (navodno) suprotstavljene poetike Arnolda Šenberga i Igora Stravinskog. Kontrast između ova dva kompozitora istorijski je opterećen i tokom čitavog 20. veka iznova naglašavan, pri čemu je njihova muzika često predstavljana kao izraz dva fundamentalno različita umetnička stanovišta.

U mom delu želeo sam, naprotiv, da preispitam koliko je ta suprotnost zaista velika. Čini mi se da su razlike između Šenberga i Stravinskog manje apsolutne na nivou samog zvuka, a mnogo više konceptualne, filozofske ili istorijske prirode.

Ova ideja najeksplicitnije je istražena u brzom drugom stavu moje kompozicije dok prvi i treći stav prave meditativnu atmosferu koja poziva na razumevanje i prihvatanje.

Gotovo čitav drugi stav izgrađen je od malih fragmenata preuzetih iz različitih dela Šenberga i Stravinskog. Ovi citati — ponekad svedeni na kratke gestove, teksture ili prepoznatljive zvučne tragove — postavljeni su jedni preko drugih, stvarajući brzu i fragmentiranu muzičku površinu. Umesto da naglasi nespojivost ova dva muzička jezika, njihovo istovremeno prisustvo često otkriva neočekivane kompatibilnosti među njima.

Prvi i treći stav predstavljaju snažan kontrast ovom centralnom stavu. Oba su spora, meditativna i hipnotična. Oni okružuju nemirnu energiju drugog stava gotovo kao prostor pomirenja: ne kao pokušaj da se istorijska suprotnost između dve poetike razreši, već da se ona suspenduje. Njihova smirenost poziva na drugačiji način slušanja — mirniji, intuitivniji i manje opterećen verbalnim konceptima i istorijskim kategorijama. Iz takve perspektive, u prvi plan ne dolazi suprotstavljenost ove dve estetike, već njihova iskrenost, njihove sličnosti i zajednički muzički prostor koji možda, na kraju, dele.“

Jug Marković

O delu

Priča o vojniku

Igor Stravinski (1882–1971)

Muzičko-scensko delo Igora Stravinskog Priča o vojniku premijerno je izvedeno u Lozani 1918. godine. Švajcarski autor Šarl-Ferdinanda Ramuz (Charles-Ferdinand Ramuz), libreto je načinio prema ruskoj bajci iz zbirke Aleksandra Afansjeva u čijem je središtu vojnik koji prodaje svoju dušu đavolu, koja je simbolično predstavljena u obliku violine, kako bi stekao knjigu koja mu omogućava predviđanje budućnosti, te mu omogućava da postane bogat; ali uprkos svemu, vojnik biva nesrećan, te pokušava da stečeno bogatstvo iskoristi kako bi nazad povratio svoju violinu, odnosno dušu.

Stravinski je ovo delo napisao tokom Prvog svetskog rata, dok je bio u egzilu u Švajcarskoj. Imajući u vidu ratne okolnosti i nedostatak izvođača, kompozitor je raspisao muziku u netipičnom sastavu, za septet koji čine: violina, kontrabas, klarinet, fagot, kornet, trombon i udaraljke; a u dogovoru sa Ramizom načinjena je svedena, mobilna scenografija, kako bi turneje mogle što jednostavnije da se izvedu.

Prema zamisli autora, uz muzičare, na sceni su: Narator, Vojnik, Đavo i Princeza, koja ujedno tumači i ulogu igračice, koja je nemi lik.

Godine 1919. Stravinski je ovo delo preradio u koncetno delo kao svitu od pet stavova, u aranžmanu za klarinet, violinu i klavir; prema želji švajcarskog klarinetiste Vernera Rajnharta (Wernera Reinharta); kako bi kompozicija mogla da se izvodi kao kamerna muzika, bez scenografije i glumaca.

Tijana Milošević je počela da svira violinu u svojoj četvrtoj godini. Srednje muzičko obrazovanje završila u školi “Dr. Vojislav Vučković”, u Beogradu. Osnovne i magistarske studije je pohađala u klasi prof. Dejana Mihailovića, na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Usavršavanje je nastavila na Juilliard School of Music, u Njurku (SAD), u klasi Dorothy De Lay i Lewis Kaplana. Od 1998. godine na poziciji je koncertmajstora Beogradske filharmonije. U sezoni 2005/06. godine je bila član i zamenik koncertmajstora Atinske Kamerate (Atina, Grčka). Aktivna je i kao koncertmajstor kamernog ansambla Double Sens (Fr/Srb) od svog formiranja 2008. godine. Od 2018. godine je zaposlena na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, na katedri za gudačke instrumente, na departmanu za orkestarsku literaturu.

U svojoj višedecenijskoj karijeri beleži brojne koncerte sa velikanima svetske scene ,izuzetnim dirigentima, solistima, među kojima su: Zubin Mehta,Kurt Mazur,Sir Nevil Mariner,Gabriel Felc,Neme Jarvi,Muhai Tang, Marta Argerič,Miša Majski,Sara Čeng i drugi.

Koncertno je veoma aktivna na polju solo,kamerne i simfonijske muzike. Svira na violini Enrico Rocca(1910), koja je vlasništvo Beogradske filharmonije.

Nikola Zavišić (1975) je pozorišni reditelj, dramaturg, pisac i dizajner svetla. Magistrirao je na Akademiji u Pragu (DAMU), katedra za režiju u alternativnom i lutkarskom pozorištu, 2003. godine. Pored rada u institucijama bavi se eksperimentalnom upotrebom svetla sa umetničkom grupom Radio.Nica čiji je osnivač. Režirao je u mnogim pozorištima u Srbiji i inostranstvu (Hrvatska, Slovenija, Češka, Holandija, Rusija) i za svoj rad dobio brojne nagrade na domaćim i inostranim pozorišnim festivalima.

Sanjin Ćorović je međunarodni producent događaja i kreativni profesionalac sa više od dve decenije iskustva u realizaciji kompleksnih, visokoprofilnih live produkcija širom sveta. Njegov rad se nalazi na preseku tehničke izvrsnosti, vizuelnog pripovedanja i dizajna velikih događaja. Tokom karijere učestvovao je u realizaciji koncerata, festivala i korporativnih događaja, sarađujući sa svetski poznatim umetnicima poput Roger Watersa (The Wall), Red Hot Chili Peppersa, Robbieja Williamsa, Iron Maidena, Depeche Modea, Toola, Musea i drugih. Njegov portfolio obuhvata velike međunarodne manifestacije kao što su Ultra Europe, EXIT Festival, EuroLeague Final Four, UEFA Annual Congress, kao i projekte povezane sa globalnim formatima poput Top Gear-a. U korporativnom sektoru radio je na produkcijama za vodeće svetske brendove, među kojima su Cisco, Bosch, LVMH Group, Nestlé, Pfizer, PwC, A1, Avon Cosmetics i drugi. Angažovan je kao gostujući predavač na SAE Institutu, gde predaje osvetljenje i video tehnologije u industriji live događaja. Trenutno završava master studije iz digitalnih umetnosti, sa fokusom na interaktivne instalacije i vizuelne umetnosti. Njegova umetnička praksa uključuje učešće na muzejskim izložbama i koautorstvo pozorišnih produkcija koje su dobile značajna priznanja na srpskoj sceni. Aktivan je i kao učesnik međunarodnih panela i foruma, poput International Production Meeting u Londonu, Event Production Forum East u Budimpešti i Eurosonic u Groningenu.

Filip Mikić (1984) diplomirao je grafički dizajn na Višoj školi za likovnu i primenjenu umetnost u Beogradu, odsek primenjene grafike. Takođe, diplomirao na Megatrend univerzitetu u Beogradu, odsek za nove medije i vizuelne komunikacije. Radio je na mnogobrojnim domaćim i svetskim projektima u oblasti novih medija kao i na umetničkim projektima. živi i radi u Beogradu kao slobodni (vizuelni) umetnik.

Violinistkinja Mirjana Nešković (1983) pohađala je srednju muzičku školu „dr Vojislav Vučković“, u klasi prof. Rankice Oršolić. Godine 2005. diplomirala je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi prof. Jasne Maksimović. Od 2001. godine nastupa kao član BGO „Dušan Skovran“, u čijem je sastavu sarađivala sa brojnim poznatim solistima: Najdžel Kenedij, Stefan Milenković, Ksenija Janković, Sreten Krstić i mnogi drugi. Godine 2002. postaje član Beogradske filharmonije, gde i danas radi na mestu zamenika koncertmajstora. Od 2019. godine zaposlena je na Filološko-umetničkom fakultetu u Kragujevcu, kao vanredni profesor na Katedri za kamernu muziku. Godine 2022. osnovala je gudački kamerni orkestar FILUM-a u Kragujevcu, čiji je koncertmajstor i umetnički rukovodilac. Iste godine postaje i prva violina gudačkog kvarteta Riccordia. Zajedno sa violinistkinjom Jelenom Dimitrijević, osniva ansambl Resonus, duo violina koji svoj repertoar bazira prvenstveno na izvođenju savremenih dela, kako srpskih, tako i kompozitora regiona. Kao solista nastupala je sa Beogradskom filharmonijom, Zagrebačkom filharmonijom, Nacionalnim orkestrom iz Liona, Briselskom filharmonijom, Sofijskom filharmonijom, Simfonijskim orkestrom iz Bretanje, Kameratom Serbikom, Nacionalnim narodnim orkestrom iz Praga itd. Sarađivala je sa brojnim dirigentima: Zubin Mehta, Eidži Oue, Neeme Jarvi, Muhai Tang, Kristijan Mandeal, Uroš Lajovic, Srboljub Dinić, David Navaro Tures, Gabrijel Felc, Mihail Jurovski, Hans Graf, Danijel Rajskin, Fabrice Bollon, Noam Zur, Luc Keller i dr. Radom na pozorišnoj muzici za predstavu „Bura“ Vilijama Šekspira, uspostavlja saradnju sa kompozitorkom Isidorom Žebeljan iz koje proizilaze mnogi koncerti kamerne muzike, premijerna izvođenja opera (Zora D, Maratonci, Dve glave i devojka) i mesto koncertmajstora orkestra Žebeljan. Aktivno nastupa kao dugogodišnji član ansambla za novu muziku Gradilište, sa kojim izvodi i neguje prevashodno srpsku savremenu muziku. Nastupala je kao član mnogih renomiranih orkestara: Simfonijski orkestar „Boljšoj“ (koncertmajstor), orkestar No Borders, Simfonijski orkestar Makris, Simfonijski orkestar RTS, IMOGEN (kamerni ansambl Internacionalnog Maler orkestra), kamerni orkestar „Ljubica Marić“, orkestar „13 gudača“ kao i Gudači Sv. Đorđa. Imala je zapažene solističke i kamerne nastupe na međunarodnim festivalima: *le Festival Saint Riquier, Zagreb Classic, Festival Les Nuits de Fourviere, Fes Festival of World Sacred Music, Balkan Trafik Festival, Festival Ulysses, BEMUS, SOMUS, NIMUS, Classic Fest, Međunarodna tribina kompozitora, festival ruske muzike Boljšoj, KotorArt i drugi. Njena izvođenja snimana su za potrebe izdavačkih kuća kao što su: Universal Music, Mascom, Oboe Classics, RTS.

Violista Boris Brezovac rođen je u Novom Sadu. Studirao je u Zagrebu kod Stefana Pasađa i u Beogradu kod Dejana Mlađenovića, gde je diplomirao. Usavršavao se u Manhajmu kod Hideko Kobajaši i u Hanoveru kod Kristijana Pola. Kao solista i kamerni muzičar nastupao je širom Evrope u okviru ansambala kao što su Kamerata akademika Novi Sad, kvarteti Hanover i Beloti, Balkanska kamerna akademija, Kamerna grupa London, Gudački kvintet THC, Kamerata Salcburg i Muzičko društvo Haimos.Bio je član Simfonijskog orkestra RTS i Orkestra NDR u Hanoveru. Član je Beoradske filharmonije i vođa grupe viola od 2005 godine. Aktivan je i u gudačkom kvartetu Beogradske filharmonije, s kojim je nastupao širom Evrope i Azije. Usavršavao se kod Volfganga Redika, Vilijama Kolmana i Eberharda Felca. Kao član kamernog okestra Double sens, Nemanje Radulovića, od 2018. godine, nastupao je na mnogobrojnim koncertima. Suosinivač je Beogradskog kamernog okrestra 2021. godine. Sa istim ansablom nastupao je sa Arturom Hornigom,Danijelom Gajsom I Albrehtom Majerom. Od 2022. godine angažovan je kao profesor kamerne muzike i gudačkog kvarteta na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.

Nemanja Stanković je jedan od najzapaženijih srpskih violončelista svoje generacije. Diplomirao je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi profesorke Sandre Belić, kao Student godine. Master studije završio je u Beču, na Konzervatorijumu u klasi čuvene Natalije Gutman, a doktorski umetnički projekat odbranio je na FMU u Beogradu. Usavršavao se na prestižnim institucijama kao što su Mozarteum u Salcburgu i Scuola di Musica di Fiesole, a radio je i sa umetnicima poput Alfreda Brendela, Miše Majskog, Jensa Petera Majnca i mnogih drugih. Vanredni je profesor na Katedri za kamernu muziku Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu. Bio je profesor violončela na Fakultetu umetnosti u Nišu (2017–2018), a osam sezona nastupao je kao vođa grupe violončela Beogradske filharmonije. Tokom sezone 2022/2023. bio je gostujući prvi čelista Milanskog simfonijskog orkestra. Kao solista i kamerni muzičar, nastupao je na najprestižnijim scenama – uključujući Musikverein (Beč), Kolarčevu zadužbinu (Beograd), Flagey (Brisel), Teatro Manoel (Malta), Emory Performing Arts Studio (Atlanta), Shanghai Concert Hall i mnoge druge. Učestvovao je na međunarodnim festivalima – Beethovenfest, BEMUS, Cellissimo, Alpen Classica, Čelo fest i brojnim drugima. Osnivač je i član Klavirskog trija Corda, u kome svira sa violinistkinjom Unom Stanić i pijanistom Vladimirom Miloševićem. Trio je dobitnik Nagrade grada Beograda „Despot Stefan Lazarević“, kao i nagrade revije „Muzika klasika“ za koncert godine. Nemanja Stanković je nosilac brojnih priznanja – između ostalih, Nagrada grada Beograda (2020. i 2023), nagrade Udruženja kompozitora Srbije „Aleksandar Pavlović“ mladom umetniku, kao i prvih nagrada na takmičenjima širom Evrope. Izdaje albume savremene muzike, sarađuje sa vodećim kompozitorima današnjice i posvećen je promociji nove umetničke muzike. Svira na violončelu graditelja Karlosa Robertsa iz Kremone.

Srđan Sretenović je violončelista, pedagog, dirigent, autor originalne muzike za violončelo i redovni profesor na Katedri za gudačke instrumente Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu. Osnovno i srednje muzičko obrazovanje stekao je u Školi za muzičke talente u Ćupriji, a diplomske, magistarske i doktorske studije završio je na FMU u Beogradu. Kao solista nastupao je sa Simfonijskim orkestrom RTS, Gudačima Sv. Đorđa, Orkestrom Vojske Srbije, Simfonijskim orkestrom Crne Gore, Camerata Accademica i horom Collegium Musicum. Kao violončelista i dirigent nastupao je u Srbiji, Severnoj Makedoniji, Crnoj Gori, Sloveniji, Hrvatskoj, Nemačkoj, Holandiji, Italiji, Izraelu, Južnoj Africi i Namibiji. Osnivač je i umetnički direktor festivala Cellothon Music Festival i Kamernog ansambla 13 gudača, sa kojim redovno nastupa na najznačajnijim festivalima u Srbiji i inostranstvu, među kojima su BEMUS, NOMUS, NIMUS, Čelo fest, Mokranjčevi dani i Međunarodna tribina kompozitora.

Ognjen Popović rođen je u Pančevu gde je završio nižu i srednju muzičku školu, a studije potom nastavio na Muzičkoj akademiji u Štutgartu. Diplomirao i magistrirao na Visokoj školi za muziku u Minhenu u klasi profesora Ulf Rodenhojzera. Osvajio je nagrade na takmičenjima kao što su F. B. Mendelson u Berlinu 1998. i na takmičenju Muzičke omladine u Beogradu 1997. godine. Kao solista je nastupao sa Minhenskom filharmonijom, Evropskim kamernim orkestrom, Radio orkestrom Valensija, Beogradskom filharmonijom, Simfonijskim orkestrom Rts, Filharmonijom nacija, Moravska filharmonija… Bio je angažovan kao gostujući docent na prestižnoj akademjii za kamernu muziku ,,Villa Musica” u Majncu/ Nemačka. Redovno održava seminare za klarinet u Srbiji, Nemačkoj, Španiji, Kini, Hrvatskoj, Crnoj Gori, Sloveniji, BiH i Makedoniji. Kao orkestarski i kamerni muzičar nastupa širom sveta. Nemački izdavač nota ,,Köbl” iz Minhena objavljuje Popovićeve kompozicije. Ostvario je niz snimaka za radio i televiziju. Sa svojim bendom ,,Ognjen i prijatelji” i ,,Ognjen Popović Band” ima 5 objavljenih CD-ova. Od 2002. godine je solo klarinetista Beogradske filharmonije, a od 2010. predaje klarinet na FMU u Beogradu. Na istom fakultet i stekao i doktorsko zvanje 2012. godine. Poslednji CD ,,Reunion” snimljen sa pijanistkinjom Mirjanom Rajic izdat je u Nemačkoj 2020. za renomiranu producentsku kuću klasične muzike Genuin. Dobitnik je nagrade UMUS- za najbolji koncert 2024.godine. Popović je umetnički direktor ,,Klasik Fest” festivala u Pančevu. Ovaj festival je dobitnik dve presrižne nagrade muzičkog portala,, Muzika klasika”, za najbolje organizovon festival i festival od regionalnog znacaja u 2024.godini. Ognjen Popovic je dobitnik srebrne plakete FMU u Beogradu za pedagoška i umetnička umetnicka dostignuća 2024. godine.

Dejan Sinadinović, Sinadin je pijanista i redovni profesor Fakulteta muzičke umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu. Preko svojih profesora Arba Valdme i Eliso Virsaladze je na linijama značajnih pedagoških tradicija – sa jedne strane od Artura Šnabela a sa druge Jakova Zaka i Henriha Nojhausa. Nastupa u prestižnim evropskim koncertnim dvoranama. Održao preko stotinu solističkih resitala na festivalima u Italiji, Francuskoj, Španiji, Poljskoj, Nemačkoj, Belgiji, Švajcarskoj, Engleskoj, Crnoj Gori, Grčkoj, Severnom Kipru, Danskoj, Turskoj, Rusiji, Rumuniji, kao i u Americi, Kanadi i Kini. Održao niz majstorskih radionica i predavanja među kojima se ističu oni na konzervatorijumu Rimski Korsakov u Sankt Peterburgu u Rusiji i na šangajskom Muzičkom konzervatorijumu. Nastupao sa poljskim filharmonijskim ansamblima u Ržešovu (Artur Malawski Podkarpackie Philharmonic) i Vroclavu (Witold Lutoslawski Memorial Philharmonic), Simfonijskim orkestrom Rima, sarađivao sa kvartetima Artis i Minetti iz Beča, i italijanskim kvartetom Meridies, internacionalnim ansamblom Synergia6 (u okviru jadranske turneje 2017), kao kvartetom solista u okviru Maler akademije u Bazilikati (Italija). Nastupao na najznačajnijim festivalima festivalima u regionu: u Zadru (Glazbene večeri u Sv. Donatu) Osoru (Osorske glazbene večeri), Budvi (Grad teatar), Dubrovniku (Dubrovačke ljetne igre), na festivalima Bemus i Bitef u Beogradu. Na veoma zapaženoj turneji po Kini 2023. godine nastupao na Kineskom internacionalnom umetničkom festivalu u Šangaju (China Shanghai International Arts Festival) i održao niz koncerata, predavanja i master klasova u većim gradovima (Jang, Lešan, Jibin, Čongćing, Jiaodong, Vujuan, Šangaj, Sudžo, Hefei, Jangdžo, Vuši, Čejang). U različitim kamernim sastavima nastupa sa eminentnim umetnicima. Sa pevačicom Katarinom Jovanović osnovao je Memnon Duo. Takođe je i osnivač dua Silk & Wind sa sopranom Vanže Žang. Objavio je tri kompakt diska za špansku izdavačku kuću KNS Classics a za Anima Records iz Pariza još dvanaest CD izdanja. Do 2020. je radio kao predsednik Evropske asocijacije klavirskih pedagoga u Srbiji, osnivač je i umetnički direktor Prolećne pijanističke fešte, beogradskog festivala posvećenog klaviru.